Ze zit in ons allemaal

Laatst schreef ik over mijn ervaringen en ideeën over het goddelijke en het mannelijke aspect in de wereld. Dan is het nu tijd om ook het vrouwelijke eens te bespreken. Nu heb ik nog al eens oer de godin verteld maar nog niet over wat ik nu precies zie als het vrouwelijke aspect in deze wereld. Om te beginnen denk ik dat de godin in ons allemaal zit, ze is een deel van ieders karakter en bewustzijn. Het is het vrouwelijke aspect dat iedereen, man of vrouw, in verschillende mate bezit of aan bepaalde elementen meer of minder aandacht schenkt. De andere manier om godin te omschrijven door haar de vrouw te noemen die vanuit haar gevoel en haar intuïtie leeft, de wilde vrouw.


Om te beginnen is de vrouw en het vrouwzijn heel belangrijk voor mij, duh ik ben ook een vrouw! En dat vrouwzijn zit diep. Toen ik voor het eerst ongesteld werd kwam het nooit in me op dat dit zoveel zou gaan betekenen in mijn leven. Het is een waar feest als ik menstrueer, dan komen de lekkere dingen mee uit de winkel, mijn favoriete muziek staat op, dagboeken en book of shadows worden bijgewerkt en het is een tijd voor geklets en veel thee. De krampen zijn niet zo hevig en het is echt mijn moment in de maancyclus. Ik heb me dan ook al sinds het moment dat begon met hekserij verbonden met de nieuwe en donkere maan, wanneer ik bloed. 

En de donkere maan staat symbool voor de duistere godin. Oh wat hoor ik die term toch graag! De duistere godin, tja heel mooi gezegd maar wat houdt het in? Je zou kunnen zeggen dat het de crone is, de wijze vrouw, de heks en de ervaren vrouw. Maar als we de andere kant bekijken is de duistere  godin ook de godin die de zaken iets minder netjes oplost. Denk dan aan de Morrigan of hecate, dit zijn ook duistere godinnen ze voeren oorlog en gebruiken listen om hun zin te krijgen. Ik denk dat de duistere godin de onvolmaakte godin is, de vrouw die nog moet leren en in de tussentijd haar wilde en vrije zelf is.

Ikzelf voel me telkens getrokken naar de godin Lilith. En laatst heb ik de mooiste uitleg over haar gelezen, en haar verhaal. Lilith staat voor ons onderbewuste, dat deel van onszelf dat vrij en wild is en waar we geen zak over te zeggen hebben. Daar adam het materiële en bewuste vertegenwoordigt leren we dat we geen controle hebben over haar. Zij is de ultieme wilde vrouw, zij heeft volledige zeggenschap over haar lichaam en haar acties en duldt geen onderdrukking van de ander of het bewustzijn. Zij is passie, en ze maakt het beste van haar leven.

Eigenlijk is dat de enige godin die zich in mijn leven heeft genesteld op dit moment. Maar andere godinnen die me raken en waar ik me in wil verdiepen zijn Aphrodite, Sheela na Gigs, de Oermoeder, Rhiannon, Lakhsmi en Hecate. Als de tijd rijp is zal dat er wel van komen en zullen ze hun weg of ik mijn weg wel vinden.

Maar hoe ik dit dan in mijn spiritualiteit pas? Wel elke volle maan geniet ik van de maan zoals de meeste heksen, ik schrijf ook de volle maansvieringen van Carya. Maar die echte feeling heb ik niet, ook niet nu ik er dit jaar echt mee probeer bezig te zijn. Maar zodra de maan donker wordt begin ik op te leven en begint mijn spiritueel werk. Want wat doe ik dan tijdens de nieuwe maan? Ik probeer altijd te mediteren, herinneringen een plek te geven of uit te zoeken waar het nu om gaat in het leven. Ook maak ik regelmatig tekeningen in mijn book of shadows waarin mijn bevindingen van de afgelopen tijd vastleg door kernwoorden op te schrijven van hoe ik de godin nu eigenlijk zie en ook haar aspecten, zoals haar Lilithvorm. Het lijkt een beetje hierop, maar dan met woorden die haar omsingelen. 

En eens in de zoveel tijd verandert mijn idee over haar, maar voor nu hou ik het hierbij.

Lughnasadh

Oh Lughnasadh! Heb ik al eens gezegd dat dit mijn favoriete sabbat is? Ik ben mijn pad begonnen op een Lughnasadh, of ja mijn eerste ritueel was op een Lughnasadh. Och wat lijkt het lang geleden! Het was een leuk ritueel, ik heb er veel aan mogen hebben en aan mogen denken de afgelopen jaren. Maar toch zo anders dan de rituelen die ik nu doe, om te beginnen was het een samenraapsel van een aantal rituelen en nu is alles zelf geschreven. Inmiddels is er nog meer veranderd, partner, huis, werk en vooral mijn visie. En elk jaar vier ik deze veranderingen, als mijn persoonlijke oogst.

Maar wat houdt Lughnasadh nu eigenlijk in? In het kader van mijn elementenserie is Lughnasadh de overgang van vuur naar water. Het vurige deel van het jaar neemt zijn afscheid en alles mag beginnen stromen. Dit verwoorden naar een ritueel is niet zo evident. Ideeën die voorbij zijn gekomen om dit in een ritueel om te zetten is het neerschrijven van wat je wilt behouden en wat je los wilt laten op verschillende papiertjes. Het papiertje dat je wilt behouden brand je op, dat wat je wilt loslaten laat je oplossen in water of spoel je door het toilet.

Zo zal de oogst beginnen binnen te stromen, aangezien Lughnasadh het een oogstfeest. Als je rondwandelt in de natuur of  in de moestuin als je het privilege hebt, dan zie je letterlijk wat er rijp is, je ziet grassen en granen rijpen in de zon, en groenten als courgettes, tomaten en fruit als frambozen en bramen. Het harde werk levert resultaten op.

Toen ik nadacht over mijn persoonlijke oogst kwam ik op een aantal dingen. Maar het belangrijkste zal wel mijn pad zijn, dat heeft enorme veranderingen aangenomen. Zo is het vrouwendom, de vrouwelijkheid, de -hoe zeg je dat nu netjes???- het vrouw-zijn, heel belangrijk geworden. En nu het mij duidelijk is waar mijn pad uit bestaat en wat ik wel en niet doe, ga ik mij weer toewijden, zoals toen. Het zal wel hel wat anders zijn dan die eerste keer ;) Het vreemde is misschien wel dat ik al bijna een jaar zeg dat ik mijn pad wil vernieuwen maar nu pas weet hoe het zal plaatsvinden, er missen nog 3 teksten maar dan is het af, en al zeg ik het zelf: subliem :)

Maar goed je wijdt je niet elk jaar toe natuurlijk.Dus wat doe je dan met lughnasadh? Hou de overgang in beeld van vuur naar water. En aangezien dit een oogstfeest is kan je de keuken in! Kook, voor jezelf of voor anderen en houd rekening met de seizoensgroenten en oude gebruiken.Wat ook aan te raden is, is die wandeling, door de natuur of in de wijk langs alle tuinen, groenten- en bloemenwinkels. Geef je ogende kost en wandel, de ene voet voor de andere.

• Vuurmagie
• Watermagie
• Keukenmagie
• Kruidenmagie

Dan wat correspondenties! Er is al veel genoemd dus ik ga het enkel nog over de correspondenties hebben die nog niet zijn benoemd. Om te beginnen is dit een sabbat met een gele kleur, maar iets donkerder dan het lithageel, rijper as je wilt. Het zit net tussen fel zonnegeel en oogstoranje in. Edelstenen worden ook iets donkerder zoals tijgeroog. Kruiden vinden we buiten in de natuur, en ver van huis. Ze zijn ook iets mannelijker, kruidiger. De kruiden zijn sandelhout, frankincense, mirre en roos. Goden die je nu kan aanroepen zijn de oogstgoden, met als grote knaller Lugh! Bij de godinnen is eigenlijk hetzelfde aan de hand, dit zijn namelijk de oogst- en moedergodinnen, denk maar aan Demeter, de graan- en oogstgodin.

Iedereen alvast een prachtig Lughnasadh gewenst!

Litha 2014

Ik heb even gewacht met mijn litha verslag omdat er een meeting gepland stond van Carya en daar zouden we ook nog een aantal Litha activiteiten en een ritueel doen. Maar hier komt ie dan!

Eens zien, mijn eigen viering was vrij simpel en rustig. Een lekkere wandeling, een ritueel bad, een lichte meditatie en dan nog een klein dingetje vanuit mijn online coventijd. We deden aan wensen toendertijd. En toen we de coven stil legden riep ik nog heel luid "Dat doe ik noooooit meer!". Maar eigenlijk, het heeft wel iets vertrouwds. De vorige wensen zijn besproken en ontbonden, de nieuwe wensen heb ik opgeschreven en bekrachtigd met vuur. wat een wonderlijk element toch :) 

Voor het bad heb ik een speciale kruidenmengeling gebruikt en dat toegevoegd aan een half kopje suiker en 2 eetlepels olijfolie. Hiermee kan je dan scrubben en de olie zorgt voor een heerlijk gevoede en zachte huid. De kruidenmengeling bestond uit:

• Van elk een eetlepel: tijm, rozemarijn, munt en lindebloesem
• Een theelepel roos, lavendel, kamille en goudsbloem

En al zeg ik het zelf, het was heerlijk! En de geuren waren gewoon perfect voor een zomers bad.

En dan de meeting! Och het was zo leuk en gezellig. Tijdens de meditatie schoot ik gewoon helemaal vol. Na bijna een jaar hard werken waren de meesten daar, ze luisterden naar mijn vriendin die de meditatie voorlas. Ik zag zoveel vertrouwen, zoveel liefde voor elkaar. Allen zo stil en in meditatie verzonken.  Dus toen iedereen weer terug kwam en langzaam haar ogen opendeed kon ik niets anders dan alles maar laten gaan. Er was gezegd dat het ritueel één grote lach ging worden, nou dat begon al goed ;) Uiteindelijk was het prachtig. Iedereen deed heerlijk mee, geen problemen op wat vallende voorwerpen na, en het was zo persoonlijk. Hier ga ik nog lang met plezier op terugkijken. Ik mag me een gelukkig mens noemen. 

Hier nog een foto tijdens het ritueel van mij terwijl ik mijn vriendin toesprak voor ze aan haar toewijding begon. De kleuren en mijn gezicht zegt alles over die dag:

Tarot XVIII - De Maan

De maan! Daar is ze dan! Heb ik al eens gezegd hoe gek ik op de maan ben? Wel vandaag bespreek ik haar kaart binnen het Tarot. Opvallend dat na de ster het licht nu al aangegroeid is tot een felle en duidelijke maan.

Dit is de kaart uit het native american deck waarmee ik mijn leggingen doe. Je ziet een grote plas, in die plas lijkt het alsof er een dode vis drijft.Bij de ster stond de kleine poel voor het onderbewuste van ieder individu. Ik neem dan ook aan dat de vijver hier het collectieve onderbewuste vertegenwoordigt. Op de achtergrond zien we 2 bomen, 2 wolven, een sjamaan en de volle maan. De sjamaan rookt de pijp en lijkt wel afwezig te turen. Misschien is hij iets aan het overdenken. Maar wat is het dan met de wolven? Laten we eens naar het Rider Waite kijken.

Dit is de Rider Waite kaart. Eigenlijk lijkt hij veel op de kaart uit het Native American deck. Ook hier weer de maan, de poel en de honden. Nieuw hier is de kreeft, de torens op de achtergrond en het pad van de poel naar de bergen. Er zijn nu 14 vonkjes die onder de maan dwarrelen, het lijken dezelfde vonkjes al bij de toren. We zullen eens kijken naar de theorie.

De Theorie
Wat een mooie kaart is het toch, de maan. Nu ik me wat heb ingelezen begrijp ik hem wat beter en zie ik de symboliek ook beter. De symboliek van de maan als hemellichaam kende ik natuurlijk al. Maar er zijn ook andere aspecten die nieuw voor me zijn. Zo staat de maan in het tarot voor angst en onzekerheid. In de donkere nacht kan zij enkel schijnen als ze wordt belicht door haar tegenspeler de zon. In zijn bijzijn kan ze stralen, schitteren en ons allen belichten op ons pad. Ik moest vroeger na mijn werk vaak in het donker naar huis fietsen, en ik voelde me altijd getroost als ik de maan dan mocht zien, ze scheen op mijn pad en hield me veilig onderweg. En zo heeft de maan een historie van angstgevoelens en veiligheid. De vonkjes die naar beneden vallen zijn het schijnsel van de maan. Daar dit dezelfde vonken zijn als bij de toren staan ze ook hier voor de universele liefde die hier door de maan worden gestrooid over haar kinderen, plant, dier en mens.

Ik begin bij de poel, het pad en de bergen. De poel staat nog steeds voor het onderbewuste, en het land staat dan voor het bewuste zelf. Maar die bergen hoeven geen bergen te zijn. De mogelijkheid is er ook dat het de wilde zee is met hoge golven. Beide kunnen inzicht verschaffen, en de weg is niet simpel. Ook staan er 2 torens aan het einde van de weg. Je kan deze zien als een ere boog, een poort en een ontvangst. Het einde van de weg door het grote arcana is te zien, maar het is nog wel een eindje. Dus vooral nu mag je de moed niet opgeven dus laat je daartoe niet verleiden.

Dan de kreeft, die op het randje van de poel en het land hangt. De kreeft kan zich niet recht over het land voortbewegen. Hoe erg hij zijn best ook doet, in deze positie zal hij nooit op het land geraken en dus in de poel blijven. Hij zal eerst dieper het water in moeten en daarna op een andere manier weer het water uitkomen, dat is de enige manier om verder te komen. De kreeft is een waterdier en kan dus perfect leven in de poel en het onderbewuste. Er zijn enkel wel momenten dat deze de boventoon krijgen. Als de maan vol is hebben veel mensen wel eens last van extra emoties, dit zijn net kleine kreeftjes die dan naar boven komen.

Deze kaart staat vooral open voor mogelijkheden. Pak je de kansen om het pad op te gaan en te kijken of het nu bergen of zee is wat we in de verte zien? Blijf niet bij de pakken neer zitten nu het niet zo lekker gaat, maar grijp je kansen, blijf niet in het donker zitten maar ga weer verder op wandel richting je doel.

Dit is een mega interessante kaart die nog veel meer te vertellen heeft, maar voor nu hou ik het hierbij. Ik ga aan het brainstormen over de creatieve kant hiervan.

24-7-2014: ik heb lang nagedacht over deze kaart, en heb zelfs nog even gespeeld met het idee om de maan te vervangen door een zandloper. Deze geeft de tijd aan die nog nodig is om de eindstreep te halen die tussen de torens ligt. Maar dan zou een deel van het veiligheidsgevoel van de maan en de verlichting niet tot uiting komen. En daar mijn pad gebaseerd is op de maan en onze band moet ze toch ergens een uiting vinden in mijn deck.Dus hier is ze: De maankaart!

29-8-2014: Oh ik zou de eeuwige twijfelaar niet zijn als ik deze kaart niet veranderde. De achtergrond was het niet voor mij, hoewel ik er uren op gezeten heb de eerste keer, soms moet je wat afstand nemen. En dan komt dit eruit, dit gaat em worden hoor:

Dualiteit in geloof

Wat ik zo leuk vind aan het internet is de verschillende ideeën die je hoort en leest. En ik spendeer veel tijd op het internet voor deze ideeën. En terwijl ik vaak wat rond struin kom ik vaak tot de meest rare eigen ideeën. Zo keek ik net een filmpje van iemand die haar geloof uitlegt. Hartstikke interessant natuurlijk, want wie heeft daar nu geen moeite mee? Maar plots terwijl ik aan het luisteren en kijken ben schiet het me te binnen! Dus vandaag een poging van de uitleg van mijn geloof.

Heel droog gezegd geloof ik in maar in één zaak, dualiteit. Dit zorgt ervoor dat het leven mogelijk is, dat magie mogelijk is en dat het mogelijk is iets te veranderen in je leven. Maar  hoe leg je dat uit? Voor veel mensen is dit moeilijk te bevatten. Dus ik probeer het altijd iets wetenschappelijker uit te leggen.

In Zwitserland ligt het CERN, een hartstikke wetenschappelijk onderzoekscentrum. Voor sommigen komt het bekend voor uit de populaire boeken van Dan Brown. Wel dit onderzoekscentrum voert verschillende onderzoeken, de meeste zijn zelfs leidinggevend voor de rest van de wereld. Ook wordt er onderzoek gedaan naar antimaterie. Dit is de tegenhanger van materie en zorgt ervoor dat materie bestaat dor zelf te bestaan. Het is iets bijna ongrijpbaars en komt enkel voor in de ruimte. Het wordt wel door het CERN aangemaakt door met hun deeltjesversneller te werken. Zo maken zij de oerknal na, en bij dat moment waarop niets iets wordt komt antimaterie vrij. Heel ingewikkeld allemaal. Maar ook inspirerend en verbazingwekkend. Het geeft weer dat alles, maar werkelijk alles uit 2 kanten bestaat. Wat voor mij persoonlijk, en ik zeg duidelijk voor mij persoonlijk, aangeeft dat alles 2 kanten heeft. 

Dus hoe leg ik de rest van mijn geloof hiermee uit? Een ander groot deel van mijn geloof is reïncarnatie, levenslessen en voorgaande levens. Wel als het leven mogelijk is door de antimaterie en dualiteit, dan heeft het leven zelf ook een andere kant. De biologie leert ons wat een levend wezen is, een hoop cellen die op hun beurt bestaan uit atomen. In de natuur wordt er niets weggegooid, niets! Als een hoop cellen komt te overlijden dan zorgt de natuur ervoor dat die atomen hergebruikt worden. Maar wat opvallend is, gewoon opvallend, is de 21 gram die de mens verliest na de dood. Ik kan mezelf dan ook niet voorstellen dat de mens leeft om te leven, de ervaringen die we opdoen, de lessen die we leren en de lessen die we niet leren. Wat heeft dat voor een nut? En met die redenen denk ik dat reïncarnatie mogelijk is, dat de ervaringen niet worden weggegooid, de lessen niet vergeten. Zou het niet zonde zijn als alles voor niets is geweest? 

En dat is de dualiteit meteen in mijn geloof. Het combineren van geloof en wetenschap. Niet altijd de meest simpele opdracht. Ach ja, hiermee dus een kleine kijk in de denkwijze van dit heksje :)